1. 't Groot Moerhof
Door de eeuwen heen bleef deze, naar verhouding zeer grote hofstede, bezit van de Duinenabdij, toen zij in 1795 tengevolge de secularisatie van de Kerkelijke goederen door de franse revolutie als ‘zwart goed’ verkocht werd en in private handen terecht kwam.
Op het einde van de 18de eeuw werd door de toenmalige concessionaris, in het kader van de droogleggingwerken, een stuk dijk aangelegd, met langs weerszijden daarvan een gracht. De dijk liep in rechte lijn die door de schoorsteen van de hoogkamer van het Groot Moerhof, met de kerktoren van Hondschoote verbindt. Die lijn die eigenlijk ook de bestaande landgrens uitmaakt en in de Hollandse tijd als werkelijke landsgrens werd erkend. Zo komt het dat de grens tussen Frankrijk en België nu nog steeds door het Grote Moerhof loopt. Letterlijk dan, want de scheiding tussen de twee landen loopt al over het erf, dwars doorheen het hondenhok, komt het woonhuis binnen via de voordeur en gaat via de achterdeur weer uit.
Deze ligging verschafte aan de diverse eigenaars tal van faciliteiten. Het woonhuis heeft 2 kelders. De franse kelder werd gebruikt om de wijn op te bergen. Maar wilde men een stukje kaas, dan stak me dezelfde gang en met de fles wijn in de hand, de ‘grens over’ naar de andere kelder. Want daar op Belgisch grondgebied lagen de bolletjes kaas te wachten.
Zonder twijfel waren de grootste voordelen die aan het Grote Moerhof vastzaten, de onuitputtelijke mogelijkheden op het smokkelgebied.
Een aloude erfdienstbaarheid bepaalde overigens dat de deuren van het huis nooit vergrendeld mochten worden, zodat de Arm Der Wet steeds vrij naar binnen kon om eventuele snoodaards te ontmaskeren.Geruchten leren ons dat de Douaniers er altijd heel hartelijk werden ontvangen. In de ‘beste plekke’ ging een dichte rookwolk van de dikke sigaren, het rook er naar geestrijke dranken die natuurlijk allemaal door de bewoner werden aangeboden, in ruil voor het dichtknijpen van de ogen van de geüniformeerde aanwezigen.
De “Grote Moeren” beslaan een oppervlakte van ruim 3 000 ha, waarvan 1/3 op Belgisch en 2/3 op Frans grondgebied. Hun geschiedenis gaat terug tot in de 12de eeuw, toen onder impuls van de grote abdijen, de gronden op voor die tijd grootschalige wijze als veen- en turfstekerijen werden geëxploiteerd. Na de uitvening bleef een groot zoetwatermeer achter, omgeven door een moerassige strook. In 1616, onder de regering van Albrecht en Isabella, werd een aanvang gemaakt met de drooglegging van de Moeren. Verantwoordelijke voor het project was de Antwerpse ingenieur Wezel Coeberger, die als hoofdarchitect in dienst stond van de aartshertogen. Rond de Moeren werd, over een lengte van ongeveer 8 km een dijk aangelegd met daarnaast een brede afwateringsgracht: het Ringslot. Met behulp van 20 windmolens werd het water uit het meer in het Ringslot overgepomt; Via het Ringslot werd het vervolgens in het kanaal geloosd, dat te Duinkerke in zee uitmondde. In enkele maanden tijd kwam het gebied droog te liggen. De vrijgekomen gronden werden in grote, rechthoekige kavels verdeeld, waarrond een rechtlijnige grachtenstelsel werd aangelegd. De bodem werd in cultuur gebracht en tientallen grote hofsteden werden er opgetrokken. Tien jaar na het indienen van zijn plannen kon Coeberger zijn grootscheeps project als voleindigd beschouwen.
In 1646 ging het gebied opnieuw verloren, toen het Spaanse leger de Moeren om strategische redenen onder water zette. Pas op het einde van de 18de eeuw werden de Moeren weer drooggemalen. (cf datering van 1762 als de steen vermeldt boven de ingangsdeur van het Groot Moerhof). In 1944 kwamen ze andermaal blank te staan . Nadat het Duitse leger de zeesluizen te Duinkerke opendraaide, stroomde het zeewater de Franse Moeren binnen. In de Middenweg werden openingen gemaakt, waardoor ook de Belgische Moeren onder water liepen. Door de overstroming met zilt water verdwenen alle groenelementen uit het gebied. Het duurde nog ettelijke jaren, vooraleer de gronden opnieuw in cultuur konden gebracht worden.
Op een boogscheut van de gastvrije familiebadplaats De Panne, ligt het charmante dorp Adinkerke, te midden van een groen polderlandschap. Voor wie een rustige vakantie wil doorbrengen, maar toch wenst te proeven van het bruisende leven aan zee, biedt Adinkerke de ideale oplossing.
Adinkerke is een paradijs voor de actieve vakantieganger. Tijdens de geleide wandelingen in het Cabourdomein, de oudste duinengordel van België, kan men genieten van de zeldzame fauna en flora.
Fietsers kunnen hun hartje ophalen in de Moeren. Waar vroeger de smokkelaars hun weg vonden naar Frankrijk, fietst u nu op schaduwrijke plattelandswegen langs de statige bomenrijen die zo kenmerkend zijn voor dit landschap. Fietsroutes voeren U door de Moeren, over de grens heen naar Frans Vlaanderen.
Daarnaast biedt dit dorp nog verschillende andere recreatiemogelijkheden, zoals paardrijden, bowlen, surfen en hengelen.
Het landelijk karakter van dit dorp komt ook tot uiting in zijn twee musea en zijn kerk. In het constructiewerkhuis Valère Verhaeghe kunt u nog zien hoe men vroeger met een speciale draaibank stukken voor landbouwmachines draaide en materiaal maakte aan de hand van een prachtige oude maquette wordt in het Cabourmuseum getoond hoe men 100 jaar geleden nog aan waterwinning deed in de polders.
De toren van de pittoreske St.-Audomaruskerk dateert uit de 12de eeuw en is gedeeltelijk romaans en gedeeltelijk gothisch. In 1855 werden de zijbeuken gebouwd en in 1973 werd de kerk gerestaureerd, nadat ze in de tweede wereldoorlog beschadigd werd.
Adinkerke telt twee militaire begraafplaatsen en een oorlogsmonument. Op de dijk herinnert het monument van “de grensarbeider en de blauwer” van de kunstenares Monique Mol aan typische trekken van de dorpsgemeenschap.
Het recentelijk gemoderniseerde station is ook een bezoekje waard. Door de elektrificatie van de spoorlijn is Adinkerke voortaan gemakkelijk en snel bereikbaar vanuit het binnenland.
Ook fijnproevers vinden hun gading in Adinkerke. Het Restaurant tearoom ‘t Groot Moerhof, als een oase in een woestijn, is de perfecte combinatie waar groot en klein hartelijk welkom zijn om fijn te tafelen en veilig te ravotten in de ommuurde tuin.
Maar Adinkerke is ook alom bekend om haar recreatiepark – Plopsaland. Groot en klein kunnen zich vermaken op de vele attracties Kabouter Plop, Big en Betsy, Samson en Gert en de vele optredens van K3. Een bezoek aan Plopsaland ontbreekt op geen enkele vakantie.